Maximum voor alle overheidssalarissen is veel te rigide

TROUW – Redactioneel  – 15/07/2013, 12:00

# ingekorte versie

Minister Plasterk van binnenlandse zaken wil de maximumsalarissen in de publieke en semi-publieke sector koppelen aan het salaris van een minister.

Als de vorige week aangekondigde wet van kracht wordt kunnen ambtenaren, maar ook ziekenhuisdirecteuren, managers van woningcorporaties en medewerkers en directeuren bij de publieke omroep niet meer verdienen dan 144.000 euro per jaar. De balkenendenorm, die het maximum bepaalde op rond 190.000 euro, wordt daarmee verder verlaagd. ( )
Het is echter de vraag of de benaderingswijze van Plasterk niet veel te rigide is. Het is maar zeer de vraag of één maximumnorm voor zo’n diverse sector nu wel wijsheid is. Is een medisch specialist in deze vergelijkbaar met de directeur van een relatief kleine woningcorporatie? Of, om een ander voorbeeld te noemen, is de president van De Nederlandsche Bank wat zijn maximumsalaris betreft te vergelijken met de presentator van een populair programma bij de publieke omroep? ( )
Veel leidinggevenden in de publieke en semi-publieke sector zullen ongetwijfeld mede door het belang van de publieke zaak gemotiveerd zijn om te werken waar ze werken. Als echter de private sector ongebreideld verder kan gaan met het verhogen van maximumsalarissen – Plasterk stelt terecht dat hij in die sector geen bevoegdheden heeft – dan heeft dat ernstige gevolgen voor de concurrentiepositie van de (semi-)overheid. ( )

Reacties

jerry mager (17/07/2013)

1) “Veel leidinggevenden in de publieke en semi-publieke sector zullen mede door het belang van de publieke zaak gemotiveerd zijn om te werken waar ze werken.” JUIST!Dus: dit is de concurrerende factor en niét het salaris, zoals in de private sector betaald. Ga je liever iedere dag met lood in je schoenen naar een dikbetalend bureau waar je hamburgers schuift en junk food maakt, of fiets je fluitend naar een fatsoenlijk betaalde zinvolle baan waarin je wèrkelijk iets toevoegt aan de samenleving?

2) “is de president van De Nederlandsche Bank wat zijn maximumsalaris betreft te vergelijken met de presentator van een populair programma bij de publieke omroep?” Ik weet alvast één ex-president van de DNB die qua entertaiment value bij mij hoger scoort dan welke presentator ook. Maar, ik zou die man extra betalen om van de buis wèg te blijven. Een negative incentive dus. Ik had bijna geschreven: dan liever schaliegas-boren, maar dat vind ik toch geen goede, vanweg de jonge lezertjes onder ons.

3 ) Vergeet niet dat al die vette wedden meestal worden gegund – gunning is het meest neutrale woord in deze context – aan personen met een managersfunctie in het zgn. ” maatschappelijke middenveld.” Dat is de kring van politieke klanten. Daarnaast vestigt het steeds weer vergelijken van salarissen van publieksdienaren met tycoons de aandacht op de voortreffelijkheid van de eersten, die schromelijk onderbetaald worden. Geen wonder dat ze zeperds maken. Ze moeten tig bijbaantjes hebben om te overleven.

Advertisements